20 jaar geleden

In 1995 woonde ik met mijn zoon in Tiel. Hij zat op de basisschool in de buurt, ik zat in het derde jaar van de deeltijdopleiding leraar Nederlands in Utrecht.
Ik liep stage aan het Lingecollege. Maar die week werden de lessen die ik zou geven uitgesteld, wegens hoog water.
Wij moesten evacueren.
In juni dat jaar overleed Rory Gallagher. Maar dat ontdekte ik pas jaren later.
In augustus kreeg ik de diagnose borstkanker. (alstublieft mevrouw L)
20 jaar later. Je verwacht het niet.
Ik ging gewoon ouder worden. Ik ben aan het oud worden.
Easy come, easy go.

Ik heb hem ooit gezien. Nee niet op een station of zo en ook niet in de verte maar in een studio voor tv – opnames. Op nauwelijks een meter afstand zaten we in amechtige adoratie en aangeschoten door de gratis drankjes vooraf, plezier te maken. En dat is uitgezonden.

Update. Mijn buurvrouw heeft ook 20 jaar geleden kanker gehad. Nu is ze dood.

Marlene

Je zal maar iemand hebben leren kennen via een advertentie in de krant waar 99 mensen op reageerden. En die iemand stuurt je dan na 100 brieven op een goede dag een casettebandje met een ingesproken tekst en dit liedje…

Dat zal je maar overkomen…

Mijn moeder leest de mail

ik heb al mijn album-foto’s weer opgeruimd.
dan ligt er nog een boek met linnen kaft op de grond.
wat een grappig album, er staan foto’s allemaal door elkaar, uit verschillende periodes, met nauwelijks bijschriften.
en dan ineens zie ik dit plaatje.
mijn moeder staat wel eens mooier op een foto.
maar de aandacht voor de brief vind ik prachtig!

het is waarschijnlijk een brief van mijn opa.
gezien het kapsel, de bril, de tijd.
ik weet het niet.

Er is nog iets bijzonders met deze foto.

ik begrijp nu waarom ik de trouwring die ik bij haar sterven van mijn zus kreeg en omdeed, verloren ben. Tot mijn verdriet.
Ik vond het raadselachtig, want mijn vingers zijn absoluut dikker dan die van mijn moeder.

Ze droeg hem om de middelvinger, dat is me neverthenooitnie opgevallen.

Foto’s zijn van onschatbare waarde.

update : hm. zo héél veel verschil in dikte zit er niet in ring – of middelvinger.

MIjn moeder leest de mail

MIjn moeder leest de mail

Zoektocht naar het graf

Nu mijn laatste oom is overleden moeten wij beslissen
over de grafrechten van een graf van twee tantes.
Ik wil dat graf wel weer een keer zien en ga op de fiets
naar Beekbergen.
Op de Koningsweg aangekomen herinner ik me hoe ik meer dan tien jaar geleden
in de begrafenisauto ‘genoot’ van de herfstsfeer. Het bos was zo wonderlijk mooi.
Het is vandaag precies een week eerder dan haar overlijdensdatum, in 2001.
Tante is bijgelegd in het graf van de tante die gestorven
is nog voor ze ooit tante kon worden. Zij is doodgeschoten door een Duitser.
tijdens de bevrijding van Beekbergen in 1945.
Zij was een kleedje aan het uitkloppen. Mijn vader heeft haar gevonden.

Ik heb het graf nog niet direct gevonden, ik probeer het eerst op goed geluk.
Maar er is geen beginnen aan. Er is een “rustpunt” waar ‘zelfs’
(ik had dit niet verwacht) een koffie-apparaat staat. Ik maak gebruik van het toilet en neem een cappuccino.
Er ligt een map waarin niet alle maar wel veel namen staan.
De dames staan erin. Ik had niet anders verwacht.
Toch is het dan nog niet eenvoudig want veel nummerpaaltjes zijn door weer en wind en tijd gesleten en onleesbaar geworden.
Maar de aanhouder wint en ik kan nog net voor sluitingstijd een paar foto’s maken.
Ik ga weg met het idee dat er voor tante Koos geen steen is gemaakt.
Bijgelegd zonder naam, onzichtbaar .. Door de schemer en de beperkte tijd zie ik pas thuis op mijn computer dat haar naam op de voorste steen staat! Koos.