Koereiger

Ik zou ze graag fotograferen in hun natuurlijk habitat, dit was ‘maar’ op de Apenheul, maar toch, ik vind het geweldige vogels.

Advertenties

Avondprogramma

Moeilijke dag.
Grijs grijs grijs, de lucht. En dat in juli, vakantie heb ik mezelf beloofd deze week.
Maar er zijn klusjes te doen die meer energie kosten dan ik had ingecalculeerd.
En zo’n dag is dan zo weer om.

Je zou er somber van worden.

Wat helpt, zo op de valreep voor de nacht, is een rustig muziekprogramma, genieten van jong talent, daar laad ik van op, met dank aan eric corton, gerard ekdom en miss montreal.

Terug

Erbij horen. Wij woonden aan de rand van het dorp én op een heuvel.
Gisteren was ik voor het eerst weer in het witte kerkje, waar ik ooit als schoolmeisje met mijn vriendinnetje achterin de kerk blokfluit speelde, als de mensen binnenkwamen. Er was een boekenverkoop. De consistoriedeur stond ook open, de ruimte aan de zijkant waar we zondagsschool hadden, nu was er koffie te koop.
Rondom de kerk was ‘rommel’ te koop.

Het was heérlijk daar zo even rond te lopen, mijn ouddorpsgenoten (plat) te horen praten, het waren vast oudklasgenootjes of broertjes en zusjes ervan die achter de kramen stonden, misschien ook niet, ik herkende niet specifiek een persoon, wel het geheel.
Ik had geen behoefte om iemand aan te spreken.

Er even zo zijn, anoniem, er mogen zijn, dat was voldoende.

ijsje

Gisteren was een bijzondere dag.
Ik wilde ijs én koffie. Tegelijk.
In de ijszaak was inderdaad koffie te krijgen.
Er was een koffiemachine. ‘Oh nee’ zei het meisje, ‘toch niet, hij staat niet aan’.
Okay, kan gebeuren. Geef dan maar een ijsje met koffiesmaak :-).
En slagroom.
Hoorntje of bakje? Hoorntje. Ze maakte het ijsje met slagroom.
Intussen was er toch koffie mogelijk, zei een ander meisje, maar ik was in de war, ik had me er al bij neergelegd dat ik geen koffie kreeg en had koffie-ijs besteld.
Ik dacht heel even na en wilde toch maar alsnog de koffie, cappuccino.
Ik wacht op de koffie en vraag: waar is mijn ijsje gebleven? het was me voorgehouden, hield ze het ergens warm ofzo?
‘Weggegooid’, zegt meisje 1.
Wat een misverstanden, lach ik.
Ze maakt opnieuw het ijsje. “Er is geen melk” , is het laatste bericht : toch geen koffie.
Baas komt naar voren met excuus en uitleg dat de koffiemachine pas nieuw is.

(Buiten in alle rust mijn ijsje genoten, naast een stokoude dame met haar zoon.
En daarna was het precies tijd voor mijn afspraak bij de kapper).